It is, perhaps, necessary to consider the views of the thinkers and scientists who have conducted in-depth research works in different fields including anthropology and offered remarkable views about education. In this qualitative research in which a ‘’descriptive-analytical’’ method, some important notes of Bertrand Russell’s anthropology are expounded and then his anthropological and educational arguments are discussed and criticized in the light of the view of Allamah Mohammad Taqi Ja’fari. According to Allamah Mohammad Taqi Ja’fari’ views, human life is not limited to two domains: individual ‘’pleasure and pain) and trans-individual, rather it has third domains, that is,’’ perfection and sublimity’’, which is an important domain that has no place in Russell’s theory. The results of research show that, despite this difference and other basic differences between these two philosophers about the general anthropological orientations, Allamah Mohammad Taqi Ja’fari, who considers the natural agreeable life and material life as an introduction to a healthy life, holds that some of the intermediate targets and principles and methods of put forward by Russell education are verified but they are not sufficient because they consider personal and social welfare a man’s aim in this world. Among these principles are the principle of ’’ necessity of education’’, the principle of ‘’ conformity of education with instincts” and the principle of ‘’profitability of education’’. Also, controversial points are found in Russell’s educational views, such as the role of art in education, the principle of ‘’ absolute’s skepticism’’ and the principle of ‘’the precedence of participation over competition’’. It is also clear that most of the criticisms are directed to Russell’s view about man’s afterlife and man’s education, to which he takes no notice, because of his unbelief in and doubts about God and spirituality
Title :نقد و بررسی دلالت های تربیتی انسان شناسی برتراند راسل بر اساس دیدگاه محمدتقی جعفری
Abstract:
بازخوانی و توجه به آراء صاحب نظران و دانشمندانی که در حوزه های گوناگون، از جمله انسان شناسی مطالعات عمیقی داشته و در زمینهی تعلیم و تربیت نیز آراء قابل تأملی ارائه داده اند امری ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش کیفی که به روش «توصیفی ـ تحلیلی» انجام گرفته، نکات مهمی در زمینهی انسان شناسی برتراند راسل ذکر و سپس دلالت های تربیتی انسان شناسانهی او بر اساس دیدگاه محمدتقی جعفری نقد و بررسی شده است. مطابق دیدگاه علامه جعفری، حیات انسان تنها به دو قلمرو فردی (لذت و الم شخصی) و فرافردی محدود نمی شود، بلکه از قلمرو سومی به نام «کمال و تعالی» نیز برخوردار است؛ قلمروی مهمی که در دیدگاه راسل جایگاهی ندارد. نتایج تحقیق نشان می دهد که با وجود این تفاوت و دیگر تفاوت های اساسی در جهت گیری های کلی انسان شناسانهی این دو فیلسوف، برخی از اهداف واسطی و اصول و روش های تربیت از دیدگاه راسل به سبب آنکه سعادت فردی و اجتماعی بشر در دنیا را هدف گرفته، بر اساس دیدگاه علامه جعفری، که حیات طیبهی طبیعی و دنیوی را مقدمهی حیات معقول می داند، تأیید شده، اما ناکافی است. اصل «لزوم تربیت»، اصل «تطبیق تربیت بر غرایز»، و اصل «نافع بودن تربیت» از جملهی این اصول است. نکات غیرقابل تأییدی نیز در آراء تربیتی راسل وجود دارد؛ از جمله نقش هنر در تربیت، اصل «شک گرایی صرف» و اصل «تفوق مشارکت بر رقابت». همچنین مشخص گردید بیشتر نقد های وارد شده بر دیدگاه راسل مربوط به آن بعد از حیات انسان و تربیت اوست که به سبب انکار خدا و معنویت یا تردید در آن از سوی راسل، در آراء تربیتی وی مغفول مانده است.
رضازاده، حسن و محمدرضا رحيمي اصل، 1392، «مقايسه معناي زندگي از ديدگاه محمدتقي جعفري و فردريش نيچه»، انسانپژوهي ديني، دوره 10، ش 30، ص115-134.
صفوي، امانالله، 1372، تعليم و تربيت جهاني در قرن بيستم، تهران، قطره.
طالبزاده نوبريان، محسن، ميرلو، محمدمهدي و حسين موسوي، 1390، «تأملي بر انديشههاي تربيتي برتراند راسل»، پژوهشنامه مباني تعليم و تربيت، سال 1، ش 2، ص59-82.
نصري، عبدالله، 1387، تکاپوگر انديشهها (زندگي، ﺁثار و انديشههاي استاد محمدتقي جعفري)، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و انتشارات اسلامي.
ـــــ ، 1389، «نفس و ابعاد و مراتب ﺁن از ديدگاه علامه جعفري»، نقد و نظر، ش 60، ص26 – 18.
نصيري، علياکبر، 1383، اصول و فلسفه ﺁموزش و پرورش، تهران، ﺁواي نور.
وجداني، فاطمه و مهدي سجادي، 1393، «بررسي مقايسهاي سه ديدگاه رايج در تفکر انتقادي و دلالتهاي تربيتيﺁنها: ريچارد پل، رابرت انيس و برتراند راسل»، پژوهش در برنامهريزي درسي، دوره دوم، ش 15، ص12-23.
Pojman , Louis.P(1998). Classics of Philosophy , New Edition. Oxford. oxford University Press , inc.
Russell, A.B.(1917). Mysticism And Logic And Other Essays , Retrieved May , 2014 from http / www.gutenberg.org.
Russell,A.B.(1903).The Freeman’s Worship , Retrieved May 7 , 2012 from http / www.positiveatheism.org / hist/ quotes / Russell.htm.
Stander ,P.(1974). Bertrand Russell on the Aims of Education , Educational Forum , 38 (4) p: 445 – 56.
Woodhouse ,H. (1983). The Concept of Growth in Bertrand Russell’s Educational Thoughts. Journal of Educational Thought, 17 91 0 , p: 12-22.
, Ali, Alavi, Seyed hamidreza, Yari Dehnavi, Morad, , Masuod. (2026) A Critique of Bertrand Russell’s Anthropological Educational Arguments in the Light of Allamah Mohammad Taqi Ja’fari’s View. Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 7(2), 49-67
Ali ; Seyed hamidreza Alavi; Morad Yari Dehnavi; Masuod ."A Critique of Bertrand Russell’s Anthropological Educational Arguments in the Light of Allamah Mohammad Taqi Ja’fari’s View". Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 7, 2, 2026, 49-67
, A, Alavi, S, Yari Dehnavi, M, , M.(2026) 'A Critique of Bertrand Russell’s Anthropological Educational Arguments in the Light of Allamah Mohammad Taqi Ja’fari’s View', Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 7(2), pp. 49-67
, A, Alavi, S, Yari Dehnavi, M, , M. A Critique of Bertrand Russell’s Anthropological Educational Arguments in the Light of Allamah Mohammad Taqi Ja’fari’s View. Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 2026; 7(2): 49-67