Human is the subject of education and the issues of education discuss about the way change and education occur. On the other hand, human possesses various existential dimensions and the most important of them is his nature. The present study aims at exploring the fact that is this human dimension rooted in his talents or like other dimensions of human it is a potent talent that can change and evolve? Or is it a divine asset that cannot be changed? The reason why seeking for a remedy for these issues is of high importance is that they are fundamental. Hence solving those issues can help many education personnel in the process and adhering to the education. Using a descriptive-analytic approach the present paper aims at explaining the meaning of nature, talent and potentiality and giving a correct cognition of these terminologies. Then in a wise activity process the present article presents its notion on the natter by analyzing the data
«انسان» موضوع تربیت است و مسائل دانش تعلیم و تربیت حول محور چگونگی «شدن، تغییر و تربیت» اوست. از سوی دیگر، انسان دارای ابعاد وجودی گوناگونی است، و از مهم ترین ابعاد وجودی اش بعد فطری اوست. سؤالی که این نوشتار به دنبال پاسخ آن است این است که آیا این بُعد وجودی انسان، مانند برخی دیگر ابعادش، استعدادی است که قابلیت شدن و تغییر دارد یا موهبتی خدادادی و فعلیتی است که ثابت و لایتغیر است؟ اهمیت حل این سنخ مسائل، بنیادی بودن آن است؛ زیرا با حل آنها، تکلیف بسیاری از دست اندرکاران امر تربیت انسان در فرایند و عمل تربیت روشن خواهد شد. این پژوهش با استفاده از روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی، ابتدا کوشیده است با تشریح و توصیف معنای «فطرت»، «استعداد» و «فعلیت»، شناخت درستی از این واژه ها ارائه دهد. سپس در یک فرایند فعالیت عقلانی، با تحلیل و تفسیر یافته ها و ضمن نقد و بررسی نظرات موجود دربارهی آن، نظر خود را در پاسخ به پرسش مذکور بیان دارد.
مصباح يزدي، محمدتقي، 1390، آموزش فلسفه، قم، مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني.
ـــــ ، 1368، جامعه و تاريخ از ديدگاه قرآن، تهران، سازمان تبليغات.
ـــــ ، 1365، معارف قرآن (خداشناسي و انسانشناسي)، قم، مؤسسة در راه حق.
ـــــ ، 1395، فطرت و فطريات انسان، قم، مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (آثار منتشر نشده).
مصطوفي، حسن، 1368، التحقيق في کلمات القرآن الکريم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي.
مطهري، مرتضي، 1384، مجموعه آثار، تهران، صدرا.
ملاصدرا (صدرالمتألهين)، 1370، شرح اصول کافي، تصحيح: محمد خواجوي، تهران، مؤسسه مطالعات و تحقيقات فرهنگي.
موسوي خميني، روحالله، 1374، شرح چهل حديث، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني.
ـــــ ، 1377، شرح حديث جنود عقل و جهل، تهران، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني.
موسوينسب، سيدمحمدصادق، بيتا، مقايسه فطرت از ديدگاه شهيد مطهري و استعداد از نظر اسکفلر(شفلر) و پيامدهاي تربيتي آن، پاياننامة کارشناسي ارشد.
ميلر پاتريشيا اچ.، 1391، نظريههاي روانشناسي رشد از کودکي تا بزرگسالي، ترجمه: شريفي درآمدي و محمدرضا شاهي، تهران، ويرايش.
نصري، عبدالله، 1377، انسان از ديدگاه اسلام، چ هشتم، تهران، دانشگاه پيام نور.
ـــــ ، 1372، مباني انسانشناسي در قرآن، تهران، فيض کاشاني.
نيکزاد، محمود، 1390، فرهنگ جامع روانشناسي، انگليسيـ فارسي، به انضمام مکاتب روانشناسي و نظامهاي مرتبط به دانش روانشناسي، تهران، کيهان.
وينهاوس دن، 1390، کليدهاي کشف پرورش استعداد در کودکان، ترجمه: اکرم قيطاسي، تهران، کتابهاي دانه.
Hornby, A. S.(Albet Sydney) & Cowie, A. P. & Gimson, A. C.Oxford advanced learner's dictionary of current English, 3rd ed.- New York: OXFORD UNIVERSITY PRESS, 1974.
Geaves, Ron, Key words in Islam, London: Continuum, 2006.
Ince, Richard Basil,A dictionary of religion and religions: including theological and eccelsiastical terms, New Delhi: Cosmo Publications, 2004.
Hughes, Thomas Patrick,Dictionary of Islam, Belmont: KAZI Publications, Inc, 1994.
Scheffler Israel, OF HUMAN POTENTIAL:An Essay in the Philosophy of Education, routledge & kegan paul, 1985.