Model Validation of ‘Child Thinking Development’ Components in the ‘Philosophy for Children’ Program Based on Islamic Epistemology
Article Type:
Research
Writers:
✍️ Mozhgan Gheisari Ramezanian
/ PhD in Philosophy of Education, Payame Noor University, Tehran, Iran / mj.qeisari@gmail.com
/ PhD in Philosophy of Education, Payame Noor University, Tehran, Iran / mj.qeisari@gmail.comMarjan MasoomiFard / Associate Professor in the Department of Educational Sciences, Payame Noor University, Tehran, Iran / dr.masoomifard@pnu.ac.i
Sadegh Rezaei / Associate Professor in the Department of Educational Sciences, Amin University, Tehran, Iran / sadeghrezaee61@apu.ac.ir
Mahdi Mahmuodi / Associate Professor in the Department of Educational Sciences, Payame Noor University, Tehran, Iran / mahmodi86@pnu.ac.ir
Abstract:
The present study aims to validate the model of ‘child thinking development’ components in the ‘Philosophy for Children’ program based on Islamic epistemology. The research method is applied in terms of its purpose and is qualitative in terms of the data type, conducted using content analysis. Legitimacy is calculated using Cronbach's alpha coefficient, and composite reliability. Data analysis is performed using SPSS-V23 and Smart PLS-V3 softwares. According to the conclusion of this research, the development of child thinking in ‘the Philosophy for Children’ program based on Islamic epistemology consists of 159 indicators, 32 components, and seven dimensions: "moral development of children and their understanding of value issues," "fostering rational thinking," "intuitive and philosophical perspectives," "enhancing political and economic understanding," "enhancing epistemological understanding," "disciplining and educating children," and "having knowledge of God." Additionally, the characteristics of child thinking development, from the perspective of Islamic epistemology, includes creating a free space for discussion and criticism, encouraging questioning and deep thinking, presenting Islamic philosophical issues in simple language, and focusing on the development of abstract thinking skills. Finally, according to this research, the model for the development of child thinking in the ‘Philosophy for Children’ program based on Islamic epistemology is valid.
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
Title :اعتبارسنجی الگوی مؤلفههای پرورش تفکر کودک در برنامة آموزش فلسفه برای کودکان بر مبنای معرفتشناسی اسلامی
Abstract:
پژوهش با هدف اعتبارسنجی الگوی مولفه های پرورش تفکر کودک در برنامه آموزش فلسفه برای کودکان بر مبنای معرفت شناسی اسلامی انجام پذیرفت. جامعه آماری اساتید دانشگاه تهران با استفاده از اصل اشباع و روش نمونهگیری غیر تصادفی هدفمند 16 مصاحبه شونده انتخاب شدند. . به¬منظور تعیین روایی پرسشنامه¬ از روایی محتوایی و سازه و همچنین پایایی نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه شد که نتایج بیانگر روا و پایا بودن ابزار بود. روش تجزیه و تحلیل داده¬ها از روشهای استنباطی (آزمون تی تک نمونهای و آزمون تحلیل عاملی تأییدی) با استفاده از نرمافزارهای Spss-V23 و Smat Pls-V3 استفاده شد. یافته¬ها نشان دادند که پرورش تفکر کودک در آموزش فلسفه برای کودکان بر مبنای معرفت شناسی اسلام شامل 159 شاخص، 32 مولفه و 7 بعد اخلاقی شدن کودک و فهم مباحث ارزشی، ایجاد تفکر عقلی، استدلالی و منطقی، دیدگاه شهودی و فلسفی، ارتقا درک سیاسی و اقتصادی، ارتقا درک معرفت شناسی و هستی شناسی، تادیب و تربیت کودک و درک خداشناسی بود.در نهایت با توجه به عوامل شناسایی شده، الگوی پرورش تفکر کودک در آموزش فلسفه برای کودکان بر مبنای معرفت شناسی اسلام ارائه شد که از اعتبار مناسبی برخوردار بود.
References:
- اعتصامی، حمیده و شفیعآبادی، عبدالله (1401). اثربخشی آموزش فلسفه برای کودکان بر رشد اخلاقی دانشآموزان پسر پایة ششم دبستان. مجلة فرهنگ مشاوره و روان درمانی، 13(52)، 233ـ255.
- ایرانشاهی، مسلم؛ پیرانی، ذبیح؛ رضایی، محمدهاشم و سیفی، محمد (1396). اثربخشی آموزش فلسفهورزی کودکان بر اخلاق شهروندی و مؤلفههای آن در دانشآموزان دختر ابتدایی. فصلنامة علمی پژوهشی پژوهشهای اعتقادی ـ کلامی، 7(1)، 305ـ323.
- حسینی خامنهای، سیدعلی (12/02/1385). «فلسفه برای کودکان و تفکر در آموزش و پرورش در بیانات امام خامنهای». خبرگزاری تسنیم. بهنشانی: https: //www.tasnimnews.com/fa/news/1395/06/06/1169331
- خطیبی، حسین (1394). تربیت فکری و عقلانی کودکان در الگوی تربیتی اسلام، با نگاهی تطبیقی به طرح آموزش فلسفه به کودکان. پژوهشنامة تربیت تبلیغی، 9(2)، 190-151.
- عنابستانی، فاطمه (1397). پرورش رشد و تعالی در محیطهای آموزشی. تهران: فروغ سیمرغ.
- محمدی، عباس (1399). ارائة مدلی از برنامة آموزش فلسفه به کودکان بر اساس مبانی اسلامی. هشتمین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی، آسیبهای اجتماعی و فرهنگی ایران. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت.
- محمدیان، بنتالهدی و فرقدانی، آزاده (1397). اثربخشی آموزش فلسفه برای کودکان بر ارزیابی تعارض بین والدین و خودگردانی تحصیلی. نشریة تفکر و کودک، 9(1)، 72ـ53.
References:
- Işıklar, S., & Öztürk, Y. A. (2022). The effect of philosophy for children (P4C) curriculum on critical thinking through philosophical inquiry and problem solving skills. International Journal of Contemporary Educational Research, 9(1), 130-142.
- Lone, J. M. (2022). A companion to public philosophy.United States: Wiley-Blackwell.
- Termaat, A. (2023). Framing, classification, and conceptual linkages: What can interdisciplinary practice in small secondary schools contribute to the curriculum conversation? The Curriculum Journal, 35(2), 145-167.
Cite this article:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
Gheisari Ramezanian, Mozhgan, MasoomiFard, Marjan, Rezaei, Sadegh, Mahmuodi, Mahdi. (2026) Model Validation of ‘Child Thinking Development’ Components in the ‘Philosophy for Children’ Program Based on Islamic Epistemology. Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 17(2), 109-133 https://doi.org/10.22034/eslampajoheshha.2025.5000874.
Mozhgan Gheisari Ramezanian; Marjan MasoomiFard; Sadegh Rezaei; Mahdi Mahmuodi."Model Validation of ‘Child Thinking Development’ Components in the ‘Philosophy for Children’ Program Based on Islamic Epistemology". Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 17, 2, 2026, 109-133
Gheisari Ramezanian, M, MasoomiFard, M, Rezaei, S, Mahmuodi, M.(2026) 'Model Validation of ‘Child Thinking Development’ Components in the ‘Philosophy for Children’ Program Based on Islamic Epistemology', Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 17(2), pp. 109-133
