Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, Volume 10, Issue 2, No 20, Year 2018, Pages 55-68

    The Effect of Islamic Spiritual Intelligence Training on Reducing Students’ Academic Procrastination

    Article Type: 
    Research
    Writers:
    ✍️ Reza Jafari Harandi / Associate Professor of the Department of Educational Sciences at Qom University / rjafarih@gmail.com
    Mohammad / PhD Student of Educational Psychology, Khwarizmi University / Setayeshi_m@yahoo.com
    55-68 2018/09/03 2019/01/07 2018/09/28
    Abstract: 
    Academic procrastination is one of the most important problems of students, which is associated with a variety of physical, psychological symptoms, such as anxiety and depression. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of spiritual intelligence training in reducing students' academic procrastination. The research method is quasi-experimental with pre-test and post-test with control group. The statistical population consisted of sixth grade elementary school boys who were educated in the academic year 1397-98 (2018-19). Using multistage cluster sampling method, two groups were randomly selected and each group consisted of 30 individuals as experimental and control group. The experimental group regularly attended spiritual intelligence training for 8 sessions. For data collection, Savari Academic Procrastination Questionnaire (1390) was used. The results indicated a significant effect of spiritual intelligence training on reducing procrastination and deliberate negligence. Spiritual intelligence and its promotion can be effective in preventing academic problems. The findings of this study can be of great use to government planners in improving the status of students
    Keywords: 
    Islamic spiritual intelligence
    academic procrastination
    students
    چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
    Title :تأثیر آموزش هوش معنوی اسلامی در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان
    Abstract: 
    اهمال کاری تحصیلی، یکی از مهم ترین مشکلات دانش آموزان است که با انواع متعددی از نشانه های جسمانی، روانی مثل اضطراب و افسردگی همراه است. هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش هوش معنوی در کاهش اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان بود. روش تحقیق، شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری، شامل پسران پایه ششم ابتدایی بود که در سال تحصیلی 98-1397 مشغول به تحصیل بودند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، دو گروه به صورت تصادفی و هر گروه شامل 30 نفر، به عنوان گروه آزمایش و گروه انتخاب شدند.گروه آزمایش، به طور منظم به مدت 8 جلسه در دوره آموزش هوش معنوی حضور یافتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی سواری (1390) استفاده شد. نتایج حکایت از اثربخشی معنادار آموزش هوش معنوی، بر کاهش اهمال کاری و اهمال کاری عمدی داشت. هوش معنوی و ارتقا آن، می تواند در پیشگیری از مشکلات تحصیلی تأثیرگذار باشد. یافته های این تحقیق می تواند برای برنامه ریزان دولتی، در بهبود وضعیت دانش آموزان کاربرد فراوانی داشته باشد.
    Keywords: 
    دانش‌آموزان
    هوش معنوی اسلامی
    اهمال‌کاری تحصیلی
    References: 
    • روح‌نواز، هانيه، 1396، بررسي تأثير آموزش هوش معنوي بر افزايش هوش معنوي و انگيزش تحصيلي دانشجويان، پايان‌نامه کارشناسي ارشد، دانشگاه قم.
    • سواري، کريم، 1390، «ساخت و اعتباريابي آزمون اهمال‌کاري تحصيلي»، اندازه‌گيري تربيتي، سال 2، ش5، ص97-110.
    • ـــــ ، 1391، «بررسي ميزان رواج اهمال‌کاري تحصيلي در دانشجويان دانشگاه پيام نور اهواز»، شناخت اجتماعي، سال 2، ش1، ص69-62.
    • صالحي، مهديه و داودي، شفيقه، 1395، «رابطه هوش معنوي با انگيزه پيشرفت در دانش‌آموزان»، مطالعات روان‌شناسي و علوم تربيتي، سال 4، ش2، ص64-53.
    • صبا، بهمن و اصل فتاحي، بهرام، 1396، «تأثير آموزش هوش معنوي با تأکيد بر آموزه‌هاي قرآني، بر واکنش به استرس تحصيلي و خودکارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه شهرستان شبستر»، مسائل کاربردي تعليم و تربيت اسلامي، سال 3، ش 2، ص136-117.
    • عبداله‌زاده، حسن، کشميري، مهديه و عرب عامري، فاطمه، 1388، آزمون هوش معنوي، تهران، روان‌سنجي.
    • غباري‌بناب، باقر، سليمي، محمد، سلياني، ليلا و مقدم، ثنا، 1387، «هوش معنوي»، انديشه نوين تربيتي، سال 10، ش 3، ص147-125.
    • فرانک‌پور، فرناز، خديوي، اسداله و اديب، يوسف، 1389، «رابطه هوش معنوي و عزت نفس با پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان در سال تحصيلي 90-89»، زن و مطالعات خانواده، سال 9، ش 3، ص119-97.
    • فرهنگي، علي، فتاحي، محسن، واتق، بهروز و نرگسيان، عبدالله، 1388، «هوش پيش‌بيني‌کننده رهبري تحول‌آفرين: بررسي روابط ميان هوش معنوي، هوش عاطفي و رهبري تحول‌آفرين»، علوم مديريتي ايران، سال 15، ش4، ص31-57.
    • قاسمي، حيمد، رضايي، مرتضي و اشراقي، امير، 1394، «ارتباط بين هوش معنوي و انگيزه داوطلبي در انجمن‌هاي ورزشي وزارت آموزش و پرورش»، تعليم و تربيت، سال 31، پياپي124، ص161-139.
    • محمودي راد، غلامحسين و باقريان، فاطمه، 1394، «تأثير آموزش هوش معنوي بر استرس شغلي پرستاران»، مديريت پرستاري، سال 4، ش4، ص79-69.
    • منصوري، رضا، آل بهبهاني، مرجان و اسمعيلي، زهره، 1395، «اثربخشي آموزش مؤلفه‌هاي هوش معنوي بر پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان مقطع دبيرستان»، فصلنامه مرکز مطالعات و توسعه علوم پزشکي، سال 7، ش3، ص81-74.
    • Amram, Y. (2005). Intelligence Beyond IQ: The contribution of emotional and spiritual intelligences to effective business leadership. Institute of transpersonal psychology, 35-39.
    • Ellis, A., & Knaus, W.J. (1977). Overcoming procrastination: Or how to think and act rationally in spite of life's inevitable hassles. New York: Institute for Rational Living.
    • Emmons, R. A. (2000). Is spirituality an intelligence? Motivation, cognition, and the psychology of ultimate concern. The International Journal for the psychology of Religion, 10(1), 3-26.
    • Goda, Y., Yamada, M., Kato, H., Matsuda, T., Saito, Y., & Miyagawa, H. (2015). Procrastination and other learning behavioral types in e-learning and their relationship with learning outcomes. Learning and Individual Differences, 37, 72-80.
    • Goda, Y., Yamada, M., Matsuda, T., Kato, H., Saito, Y., & Miyagawa, H. (2013). Effects of Help Seeking Target Types on Completion Rate and Satisfaction in E-Learning.
    • Hussain, I., & Sultan, S. (2010). Analysis of procrastination among university students. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 1897–1904.
    • Klassen, R. M., Krawchuk, L. L., Lynch, S. L., & Rajani, S. (2008). Procrastination and motivation of undergraduates with learning disabilities: A mixed-methods inquiry.
    • Learning Disabilities Research and Practice, 23(3), 137–147.
    • Nasel, D. (2004). Spiritual orientation in relation to spiritual intelligence: A consideration of traditional Christianity and New Age/individualistic spirituality (Doctoral dissertation, University of South Australia).
    • Onwuegbuzie, A. J. (2004). Academic procrastination and statistics anxiety. Assessment and Evaluation in Higher Education, 29(1), 3–19.
    • Owens, A. M., & Newbegin, I. (1997). Procrastination in high school achievement: A causal structural model. Journal of Social Behavior and Personality, 12(4), 869–887.
    • Ozer, B. U., Demir, A., & Ferrari, J. R. (2009). Exploring academic procrastination among Turkish students: Possible gender differences in prevalence and reasons. The Journal of Social Psychology, 149(2), 241–257.
    • Özer, B.U., & Saçkes, M. (2011). Effects of academic procrastination on college students' life satisfaction. Procedia Social and Behavioral Sciences, 12, 512–519.
    • Proceedings of INTED 2013 (pp. 1399–1403).
    • Psychology, 33(4), 387–394.
    • Rothblum, E. D., Solomon, L. J., & Murakami, J. (1986). Affective, cognitive, and behavioral differences between high and low procrastinators. Journal of Counseling
    • Schouwenburg, H.C., Lay, C., Pychyl, T.A., & Ferrari, J.R. (2004). Counseling the procrastinator in academic settings. Washington, D.C.: American Psychological Association
    • Solomon, L. J., & Rothblum, E. D. (1984). Academic procrastination: Frequency and cognitive-behavioral correlates. Journal of Counseling Psychology, 31(4), 503–509.
    • Tan, C.X., Ang, R.P., Klassen, R.M., Yeo, L.S.,Wong, I.Y.F., Huan, V.S., & Chong,W.H. (2008). Correlates of academic procrastination and students' grade goals. Current Psychology, 27, 135–144.
    • Tice, D.M., & Baumeister, R.F. (1997). Longitudinal study of procrastination, performance, stress, and health: The costs and benefits of dawdling. Psychological Science, 8, 454–458.
    • van Eerde,W. (2003). Ameta-analytically derived nomological network of procrastication. Personality and Individual Differences, 35, 1401–1418.
    • Wigglesworth, C. (2006). Why spiritual intelligence is essential to mature leadership. Integral Leadership Review, 6(3), 1-17.
    • Zohar, D., Marshall, I., & Marshall, I. N. (2000). SQ: Connecting with our spiritual intelligence. Bloomsbury Publishing USA.
    • 292 reads
    Copyright © 2018 The Author(s). This article is published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
    Cite this article: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Jafari Harandi, Reza, , Mohammad. (2018) The Effect of Islamic Spiritual Intelligence Training on Reducing Students’ Academic Procrastination. Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 10(2), 55-68

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Reza Jafari Harandi; Mohammad ."The Effect of Islamic Spiritual Intelligence Training on Reducing Students’ Academic Procrastination". Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 10, 2, 2018, 55-68

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Jafari Harandi, R, , M.(2018) 'The Effect of Islamic Spiritual Intelligence Training on Reducing Students’ Academic Procrastination', Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 10(2), pp. 55-68

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Jafari Harandi, R, , M. The Effect of Islamic Spiritual Intelligence Training on Reducing Students’ Academic Procrastination. Islam va Pazhuheshhaye Tarbiyati, 2018; 10(2): 55-68