تبيين ماهيت تربيت معنوي و راهبردهاي تحقق آن در آموزه هاي قرآني

سال هفتم، شماره اول، پياپي 13، بهار و تابستان 1394

نرگس انتظامي بيان / کارشناس ارشد روان شناسي تربيتي                              narges.entezami2009@gmail.com

قدسي احقر / استاديار دانشگاه علوم تحقيقات تهران و پژوهشكده تعليم و تربيت

دريافت: 16/2/1394 ـ پذيرش: 21/6/1394

 

چكيده

«تربيت معنوي» تربيتي خداگرا، خدامحور و اصلاح کنندة رابطة انسان با آفريدگار است. ويژگي بارز چنين رويکردي تقويت بنيان هاي اعتقادي و عرفاني (شناخت و معرفت خدا) و روحية عبوديت و بندگي است. درواقع، تربيت معنوي براي اين است که انسان روابط خود را با خدا، جهان، زندگي دنيا و آخرت شکل دهد و طبق همان صورتي که فلسفة کلي جامع اسلامي از خالق، انسان، جهان و زندگي دنيا و آخرت تعيين کرده است، گام بردارد. براين اساس، وقتي در پرتو تربيت معنوي، رابطة انسان نسبت به معبود خود، در مسير درست قرار گرفت و زندگي او رنگ و بوي الهي يافت، تربيت واقعي صورت گرفته و انسان گام هاي بلندي برداشته است. در اين مقاله ضمن بيان معناي لغوي و اصطلاحي «تربيت معنوي»، مجموعه اي از مهم ترين راهبردهاي تحقق تربيت معنوي با بهره‏گيري از آيات قرآن كريم را تبيين مي كند.

کليدواژه ها: قرآن، تربيت، معنويت، تربيت معنوي، راهبرد.