مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) اسلام و پژوهش‌های تربیتی x434-8002 5 2 2014 03 11 عوامل تربیت عاطفی فرزندان در خانواده؛ برگرفته از احادیث 5 27 99 FA علی نقی فقیهی دانشیار - فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه قم 0123456789 حسن نجفی استادیار گروه آموزش علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0003-3473-3424 Journal Article 2013 09 20 Affective relationships between parents in family, which is regarded as the most important educational institution of society and individual's first school, is the most influential factor for children's proper movement towards choosing an Islamic lifestyle. The present paper investigates some affective factors of educating children in family. A descriptive-analytical method is used in this research. The data necessary to achieve its aims were gathered by taking notes from existing texts on traditions relevant to research subject and were qualitatively analyzed. The research findings indicate that such factors as harmony of religious insights and beliefs, the idea that the child's existence belongs to parents, philanthropy, love, good temperedness, mutual respect, good thinking (optimism), forgiveness and remission, doing good acts in the face of bad acts, being companion and sympathetic and causing joy, giving present, harmony between sayings and acts, showing positive affections, attention to mental security and providing a model are among the factors of affective education of children in the institution of family, which are emphasized in infallible Imams' teachings. روابط عاطفی میان والدین در خانواده، که مهمترین نهاد تربیتی جامعه و نخستین آموزشگاه فرد شمرده میشود، اثرگذارترین عامل حرکت مطلوب فرزندان برای انتخاب سبک و شیوه‌ی زندگی اسلامی است. این پژوهش به بررسی تعدادی از عوامل عاطفی تربیت فرزندان در خانواده میپردازد. روش انجام پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است. به منظور گردآوری دادههای لازم برای دستیابی به اهداف پژوهش، متون حدیثی موجود و مرتبط با موضوع پژوهش با استفاده از فرمهای فیشبرداری از منابع، گردآوری شده، با شیوه‌ی کیفی به تحلیل آنها پرداخته است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که عواملی چون: همسویی بینشها و باورهای مذهبی، اندیشه‌ی از خود دانستن وجود فرزند، انساندوستی، محبت، خوشرویی، تکریم و احترام متقابل، حسن ظن (مثبتنگری)، عفو و بخشش، نیکی در برابر بدیها، یار و غمخوار و مایه‌ی نشاط بودن، هدیه دادن، هماهنگی میان گفتار و رفتار، ابراز عواطف مثبت، توجه به امنیت روانی و الگودهی، از جمله عوامل تربیت عاطفی فرزندان در نهاد خانوادهاند که در آموزههای معصومان(ع) بر آنها تأکید شده است. https://eslampajoheshha.nashriyat.ir/sites/eslampajoheshha.nashriyat.ir/files/article-files/1_3.pdf