مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) اسلام و پژوهش‌های تربیتی x434-8002 9 2 2017 11 11 رویکرد تربیتی تزکیه و کاربرد آن در محورهای چهارگانه سبک زندگی اسلامی 23 38 176 FA علی نقی فقیهی دانشیار - فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه قم 0123456789 Journal Article 2018 04 12 The purpose of this study was to study the educational approach of purification in traditions, and its application in the four dimensions of Islamic life style. The research method is descriptive-analytical, and the related traditions have been analyzed qualitatively. The results of this study indicate that the concomitance of Tahzib (refinement) and development in this approach organizes the Islamic lifestyle; in the pivot of relationship with God, it leads to awareness, knowledge, belief in divine laws, servanthood, gratitude and satisfaction with Divine Order; In the pivot of the self, it results in avoiding immoral behaviors, increasing rationality, and recognition and reconstruction of innate nature. In the area of communication with others, it helps avoid immoral behaviors toward others, and the spread of Tawalla and Tabarra among human beings; in the area God, it leads to reverence and good relationship, and in the area of the universe, it results in the purification of man from irrational thoughts about Divine acts , refraining from harming the nature and preventing the enjoyment of human beings from natural blessings, better understanding of nature and the universe, responsibility for preserving nature, and the proper exploitation of divine blessings هدف پژوهش، بررسی رویکرد تربیتی تزکیه در روایات و کاربرد آن در محورهای چهارگانه سبک زندگی اسلامی است. روش انجام پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی است که روایات مربوطه با شیوه کیفی تحلیل شده اند. از نتایج پژوهش آن است که توأم بودن تهذیب و رشد در این رویکرد، سبک زندگی اسلامی را سامان می دهد و در محور ارتباط با خدا، موجب غفلت زدایی و رشد شناخت و باور به قوانین الهی، بندگی، شکر و رضایت نسبت به تدبیر های پروردگار است؛ در محور خویشتن، عامل پرهیز از رفتارهای ضداخلاقی، پرورش عقلانیت، بازشناسی و بازسازی فطرت است. و در محور ارتباط با دیگران، باعث پرهیز از رفتارهای ضداخلاقی نسبت به دیگران، تسری دادن تولی و تبری به گستره افراد بشر با محوریت خداوند، تکریم و حسن معاشرت است و در محور جهان هستی، تنزّه متربی از افکار غیرعقلانی درباره افعال خداوند، مصون ماندن از آسیب زدن به طبیعت و جلوگیری نکردن از بهره مندی انسان ها از مواهب طبیعی، شناخت بهتر طبیعت و جهان هستی و مسئولیتش درباره عمران طبیعت، و بهره برداری صحیح و به اندازه از نعمت های الهی است. https://eslampajoheshha.nashriyat.ir/sites/eslampajoheshha.nashriyat.ir/files/article-files/2_11.pdf