مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) اسلام و پژوهش‌های تربیتی x434-8002 1 2 2009 10 25 پایه‌های روان‌شناختی تربیت دینی 109 138 17 FA سیداحمد رهنمائی دانشیار - گروه علوم تربیتی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 11111111111111111111 Journal Article 2009 07 06 As the most prominent of current disciplines in anthropology, education and psychology are dependent upon each other. As the most conspicuous domain of educational values, religious education is inspired not only by reliable religious doctrines but also by psychological elements of religion and psychology of values. A real religious education helps one find out the real object of worship and feel obliged to worship it, through discovering clear examples of spiritual tendencies. Making contacts with the Creator of these innate tendencies towards perfection and prosperity is possible only through religious education in its exact sense. Religious education, in turn, plays an important role in strengthening, forming and orienting motivations, emotions, tendencies, instincts and instinctive behaviors. In religious education, one can study the role of factors such as instincts, motives, emotions and tendencies. In order thus to play its relevant role effectively, each one of the above-mentioned factors occupies its own especial place impact and order in religious education. تعلیم و تربیت و روان شناسی، به عنوان برجسته ترین گرایش های رایج در انسان شناسی، هیچ یک از دیگری بی نیاز نیست. تربیت دینی، به عنوان یکی از شاخص ترین قلمروهای تعلیم و تربیت ارزش ها، در اعتبار و روایی خود نه تنها از آموزه های دینی معتبر الهام می گیرد، بلکه وام دار اصول روان شناسی دین و روان شناسی ارزش ها است. تربیت دینی اصیل به شخص کمک می کند با کشف مصداق های روشن گرایش های فطری نظیر میل به کمال، سعادت، عدالت، پرستش، جاودانگی و... معبود حقیقی را بشناسد و به پرستش او ملتزم شود. تربیت دینی انسان را بر می انگیزاند تا نسبت به وجود، عظمت، لطف و عنایت آفریدگار هتسی واقف گردد و به برقراری ارتباط با او همت گمارد. این امر خطیر به برکت و پشتوانه‌ی گرایش های مزبور میسر می گردد. تربیت دینی به نوبه‌ی خود در تقویت، شکل دهی و جهت بخشی بینش، انگیزش، احساسات، گرایش ها، غرایز، رفتار و امور فطری سهم بسزایی ایفا می کند. از سوی دیگر، در تربیت دینی، نقش عواملی چون غرایز، انگیزه ها، احساسات و گرایش ها برحسب موارد قابل مطالعه و بررسی است. بدین ترتیب، در فرایند تربیت دینی، هریک از مجموع عوامل فوق، در مقام ایفای نقش مؤثر خود، امر تربیت را سامان می دهند. https://eslampajoheshha.nashriyat.ir/sites/eslampajoheshha.nashriyat.ir/files/article-files/1293.pdf