ارتباط دين و اخلاق در مقايسه با سكولاريزم اخلاقي (با نظر به مهم‌ترين روش‌هاي تربيت اخلاقي)

سال هفتم، شماره اول، پياپي 13، بهار و تابستان 1394

غلامرضا متقي فر / دانشجوي دکتري مدرسي معارف اسلامي دانشگاه پيام نور                    motaghi38@yahoo.com

مجيد معارف / استاد دانشگاه تهران

محمدجواد زارعان / استاديار جامعه المصطفي العالميه

يدالله دادجو / استاديار گروه معارف اسلامي دانشگاه پيام نور

دريافت: 23/7/1393 ـ پذيرش: 17/12/1393

 

چکيده

از عصر نوزايي به بعد، همزمان با رخنه در پيکرة دين، اين سؤال مطرح شد که آيا بدون دين و خدا، نمي توان خوب و اخلاقي بود؟ اين سؤال اصل رابطة دين و اخلاق را مي جويد، سؤال مترتب بر آن، در باب کيفيت رابطة اين دو بود. دين و اخلاق قابل تفکيک نيستند. عمده گزاره هاي اخلاقي فطري يا عقلي اند، اما در هر حال، به دين نيازمندند.تأييد، توسعه، تحديد، انگيزش، تشويق و تضمين اجراي رفتارهاي اخلاقي از جانب دين، برخي از نيازهاي اخلاق به دين است. اخلاق ديني به پرورش و تربيت نياز دارد. با روش هاي متعدد در عرصه هاي نگرشي، گرايشي، کنشي، تربيت اخلاقي حاصل مي شود. در برابر، قرائت سکولاريستي، اخلاق را از دين جدا دانسته، براي انسان کمال معنوي قايل نيست، بلكه به اخلاقي قايل است که رفاه دنيوي را فراهم مي آورد و با دخالت دين در امور زندگي مخالف است. هستي شناسي مادي مبناي اصلي اين تفکر است.

کليدواژه ها: اخلاق ديني، اخلاق سکولار، روش هاي تربيت اخلاقي.